Een medemens helpen

Sinds 2012 ben ik al vrijwilliger bij Zorgverlening Het Baken en werkzaam als chauffeur. Ik breng de verse maaltijden vanuit de keuken van De Voord in Elburg naar de bewoners van locatie Seewende in Nunspeet. Soms maak je iets mee dat je echt even wilt delen.

Afgelopen weekend mocht ik als vrijwilliger weer twee maaltijdritten doen voor Zorgverlening Het Baken. Ik reed van locatie De Voord in Elburg naar locatie Seewende in Nunspeet. Eenmaal aangekomen ga ik meestal bij een vast groepje met drie oudere mensen zitten om gezellig weer wat bij te kletsen terwijl ze met de maaltijd bezig zijn. Tot mijn oog op één van de drie personen viel, die moeite had om zijn lepel naar zijn mond te brengen. Ik zei ‘meneer Jansen zal ik u even helpen’. Dat is iets wat ik wel vaker doe. ‘Graag’ antwoordde hij. Toen ben ik naast hem gaan zitten en we hebben het over van alles en nog wat gehad, totdat hij zei ‘ik wil hier uit’. Daar zat ik dan met een mond vol tanden, want ik wist heel goed wat hij bedoelde. Ik kon het gesprek gelukkig snel een andere wending geven. Na de maaltijd wilde hij weer naar zijn kamer, maar had moeite om zijn rolstoel vooruit te krijgen. ‘Ik breng u wel even, als u me maar vertelt welke richting we moeten.’ Eenmaal op zijn kamer aangekomen gaf ik hem een hand en zei ‘morgen dan kom ik weer’. Ik wilde weggaan, totdat hij met een trillende stem zei ‘jongen dank je wel dat je me geholpen hebt met het eten’. Er sprak zoveel dankbaarheid uit, dat ik dacht, André jongen daar doe je het voor. Niet voor de woorden ‘dank je wel’, maar wel dat ik een medemens heb kunnen helpen. En mijn respect gaat uit naar al het verzorgend personeel en de vrijwilligers die zich voor deze mensen inzetten. Jong, oud, lichamelijk, geestelijk of wat voor een beperking of andere handicap ze dan ook hebben!