Samen wakker worden

Toen meneer Boer enkele maanden geleden naar De Voord verhuisde, veranderde er veel in zijn leven. Het was wennen. Zijn vrouw bleef aanvankelijk nog thuis, maar het duurde niet lang voordat ook zij naar De Voord verhuisde. De collega’s merkten dat drukte en onrust meneer soms overweldigden. Zelfs de nabijheid van zijn eigen vrouw kon dan teveel zijn. Dat deed iets met iedereen die hen zag, want het was duidelijk: deze twee hoorden bij elkaar, maar hadden ruimte nodig om zich weer thuis te voelen.

Samen met de familie begon het zorgteam te zoeken naar hoe het wél kon. Kleine aanpassingen, ideeën uitproberen, kijken waar ze beiden rust van kregen. En toen kwam het moment waarop er door verloop twee kamers vrijkwamen, precies naast elkaar. Dat bleek een keerpunt. In de kamer van meneer werd een ‘tweepersoonsbed’ geplaatst. Niet om daadwerkelijk met z’n tweeën in te slapen, maar om het ochtendritueel terug te brengen zoals het vroeger was. Elke ochtend loopt mevrouw, zodra ze wakker wordt, naar de kamer van haar man. Het eerste kopje koffie drinken ze samen. Krantje erbij. Rustig de dag beginnen, zoals ze dat jaren thuis deden.

Steeds vaker zijn ze samen in de huiskamer te vinden. Niet omdat het moet, maar omdat het weer goed voelt. Ze sluiten aan bij activiteiten, lunchen soms met de groep en soms juist even samen op de kamer. Er is ruimte voor wat bij hén past.

Hilda van de Hul, verzorgende IG, vertelt hoe fijn de samenwerking met de familie is. “We hebben er zelfs geweldige vrijwilligers bij gekregen.” zegt ze met een glimlach. “Ze helpen bij de maaltijden en het bloemschikken en ze zijn echt onderdeel van de gemeenschap geworden.” Het team probeert zoveel mogelijk aanwezig te zijn in de huiskamer. Niet alleen om zorg te verlenen, maar om nabij te zijn. Dat geeft rust aan bewoners en rust aan elkaar. Soms schiet een pauze erbij in, maar zoals Hilda het zegt: “Als het de bewoners goed doet, halen we daar juist energie uit.”

Voor Hilda en haar collega’s gaat het om meer dan zorg verlenen. Het gaat om zien wie mensen zijn, wat hun geschiedenis is, wat hen gelukkig maakt en hoe ze dát kunnen ondersteunen. Het resultaat is voelbaar: meneer is rustiger, mevrouw meer op haar gemak en samen hebben ze hun eigen ritme teruggevonden. Als je het echtpaar nu samen ziet, begrijp je meteen waar iedereen zich voor inzet. Voor momenten zoals deze: twee mensen die, ondanks alles wat anders is geworden, toch weer samen de dag kunnen beginnen. “En daar doen we het voor, met z’n allen,” zegt Hilda. En je weet meteen dat ze het meent.

*om privacyredenen is de achternaam in dit artikel aangepast