Mangomoment(en)

Mijn eerste blog nadat ik eerder dit jaar met zwangerschapsverlof ben gegaan. In juni hebben we er een prachtige dochter bijgekregen en hebben we twee trotse broers in huis rondlopen. Ik vind het heerlijk om weer aan het werk te zijn en wat kan betekenen voor mijn collega’s en bewoners.

Tijdens mijn verlof kwam er een mooi stukje voorbij in de krant en op het nieuws. De term ‘Mangomoment’ werd gebruikt. Het is als metafoor voor het creëren van een geluksmoment dat een ogenschijnlijk onbeduidende, niet-medische handeling of opmerking teweeg kan brengen in het leven van een ernstig zieke patiënt of bewoner.

Het artikel heb ik destijds met aandacht gelezen en het zette mij wel tot nadenken. Want zijn wij met zijn allen in de ouderenzorg niet dagelijks bezig om dit soort Mangomomenten te creëren voor onze bewoners en tijdelijke verblijvers ? Wordt er niet gewoon een stukje persoonlijke aandacht wat je voor iemand hebt, anders omschreven?

Ik zie hoe collega’s binnen Het Baken hun best doen om hun bewoners beter te leren kennen, mee te gaan in hun beleving en het creëren van warme, fijne zorg. Zo hoor ik dat er grapjes gemaakt worden, opbeurende woorden zijn en meegeleefd wordt. Ik zie dat er wordt gezocht naar wat een bewoner lekker vindt om te eten en te drinken en hoe dit wordt geregeld via de keuken of familie. Er worden aanpassingen gedaan door de technische dienst om het verblijf zo prettig mogelijk te maken. Als je dit zo op een rijtje zet dan worden er hele fruitschalen gecreëerd in Het Baken. Allerlei wensen, allerlei smaken.

Mijn momentje mag dan ook geen mangomoment heten, want ik ben (gelukkig) niet ernstig ziek, maar wat mij heel blij maakt:

Dat mensen tegen je zeggen dat het fijn is dat je terug bent en belangstelling voor je hebben, door te vragen hoe het met mij en de baby gaat. Persoonlijke aandacht, daar doet iedereen het goed op 😉

Fijne feestdagen!